۲۲ مهر ۱۳۸۸

آمان آمان

كسي نمي‌تواند جاي كس ديگري را پر كند. زور نزنيد لطفاً. حرصم مي‌گيرد. همه‌ش بغض مي‌كنم از دست اين كارهايتان. چرا اين‌قدر زنگ مي‌زنيد؟ رفته‌اند كه رفته‌اند؛ چرا اين قدر فشار مي آوريد تا لطفش را جبران كنيد؟ مي آيد ديگر، مي‌آيد. همين فردا، پس‌فردا... همين پس‌اون‌فردا يا فرداترش. مي آيد همين روزها.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر