۳۰ دی ۱۳۸۸

hOme

جایی که دوستش دارم اگر شلوغ شود، دیگر دوستش ندارم. معذب می‌شوم. ناراحت می‌شوم. می‌روم خانه. می‌نشینم پشت کامپیوتر. می‌نویسم. این‌طوری عذابم کمتر می‌شود.
خانه‌ام را نمی گذارم کسی شلوغ کند. راه نمی‌دهم، مگر برای دقایقی جهت تازه شدن دیدارها. خانه‌ام را بیشتر از همه‌جا دوست دارم. ناراحت اگر بشوم، بروم کجا؟