۲۸ مرداد ۱۳۹۱

نوشتن بوی خوشی داشت. هم بوی خوشی داشت، هم حال خوشی. مثل وقت عاشق‌شدن بود. دلم از جا کنده می‌شد و تا آخرین کلمه تاپ‌تاپ می‌کرد.
عاشق‌شدن و نوشتن هر دو حال خوبی است. از نو زنده می‌شوی و از نو همه‌چیز را شروع می‌کنی.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر